نگیــــــــن شیـــــــــــــراز

چند روز قبل داشتم کمد لباسهامو مرتب میکردم، طبقه پایینش یه دسته جدول قدیمی گذاشته بودم ... برداشتم آوردم پهنشون کردم کف هال!! نشستم یه نیم ساعتی ورقشون زدم که هم تجدید خاطره شد و هم رفع خستگی کردم ..

* شنبه 17 شهریور 97 ) ساعت یازده صبح.. دیروز رفتیم باغ بهناز خانم .. تا غروب بودیم .. بسیار خوش گذشت، بسیار آواز خواندیم، بسیار خندیدیم ..

*دوشنبه 17 دیماه 97 ) ساعت یک ظهر .. صبح با اتوبوس رفتیم محل قدیمی .. سر دزک .. خوش گذشت .. هوا ابری ست .. نهار فسنجان داریم ..

* یکشنبه 11 شهریور 97 ) ساعت یازده شب .. با همسر رفتیم کوی محلاتی و رهگذر پیاده روی کردیم .. 45 دقیقه ..

* شنبه 31 شهریور 97 )  ساعت 9 شب .. فردا اول پاییز است .. امروز باران بارید ..

* شنبه 7 مهر 97 ) ساعت 9 شب .. رفتیم برای بابا سوپ بردیم .. دارد دندانهایش را معالجه میکند .. شیر هم خریدیم و آمدیم خانه ...

* شنبه 24 شهریور 97 ) ساعت 12 ظهر .. نهار بردیم برای علی .. هفته آینده دانشگاه شروع میشود .. ترم هفت علی آقو !!

* یکشنبه 18 آذر 97 ) ساعت 12 ظهر .. داریم با همسر چوب پرده تراس را نصب میکنیم .. عصر وقت نمونه برداری تیروئید دارم ..

* دوشنبه 9 مهر 97 ) پنجشنبه عازم سفر هستیم .. بابلسر .. با سعیده و سپیده و بابا .. بچه ها نمیان ..

* 9 دیماه 97 ) ساعت هفت شب .. باران میبارد ... پس فردا تولد همسر است .. مبارررررررکه !!

* 26 مرداد 97 ) ساعت 2 بعد از ظهر .. دیشب باغ آقای "ح" بودیم .. مهمون فرزاد اینا .. کوفته سبزی خوردیم .. خیلی خوش گذشت .. تا دیر وقت بودیم ..

* 16 آذر 96 ) غروب بابا زنگ زد .. حالش هیچ خوب نبود .. رفتیم دنبالش آوردیمش منزل ما .. تا صبح نخوابید و هذیان گفت .. الان تازه خوابش برد .. ساعت 9 صبح ..

* چهارشنبه 13 بهمن 95 ) ساعت هفت شب .. صبح با همسر رفتیم باغ جنت 40 دقیقه پیاده روی کردیم .. عصر هم با دخترم رفتیم زیر باران یک ساعت پیاده روی کردیم ...

* 26 بهمن 95 ) ساعت هشت شب .. فردا صبح دایی کوچیکه همسر عمل جراحی دارند .. صبح همسر میرود دنبالشان بروند بیمارستان .. خدا شفا بدهد ..

* شنبه 9 بهمن 95) دیشب رفتیم منزل فریبا .. بسیار خوش گذشت .. کلی خندیدیم .. با دایی کوچیکه اینا و منصوره اینا و ناهید اینا و فرزاد اینا ..

* شنبه 9 بهمن 95 ) ساعت دوازده ظهر .. هوا بارانی .. زنگ زدم بابا .. یک هفته است تهران است .. نهار ماکارونی داریم .. آماده بشه ببریم برای علی ...

بهمن ماه 98 ،  سفره خانه سنّتی سلطنت بانو ، کنار مسجد نصیر الملک ..

سهم غذای  گربه ها از سفره ما ... قسمت یه بچه گربه ملوس و ناز شد که خیلی هم با اشتها میخورد ..

اینا رو هم همون روز برای خودم هدیه خریدم .. رنگ فیروزه ایش رو هم داشت اما من صورتی ترجیح دادم .. سه تاش سی و پنج هزار تومن ..

نسوخته بود بخدا .. خیلی هم برشته و خوب شده بود .. تو عکس به نظر یه گوشه اش سوخته میاد !!

سفید و صورتیش هم داشت اما من بعشق عزیز دلم که آبی دوست داره آبیش رو خریدم (جایزه کم کردن یک کیلو وزن)

گوش بدین، قشنگه ..

دوستان سلام ، سلام دوستان !

یه بازی جالب برای ایام خانه نشینی ..

هرکدوم یه حرف انتخاب کنید و با همون حرف به این سوالها جواب بدین ... یه بازی تو مایه های اسم فامیل خودمون...

و البته که جوابها هرچه بیربط تر، بازی جالب تر و خوشمزه تر !! اصلا دنبال جواب منطقی نباشین، فقط جواب بدین، اصلاً هم مهم نیست جواب چقدر منطقی و درست باشه .. قصد من از این بازی فقط خندیدن و ایجاد حال خوب و رها کردن کودک های درونمونه

و اما سوالها :

1 - دوست دارید الان از طرف دوستتون چی هدیه بگیرین؟ ( با حرفی که انتخاب کردین جواب بدین)

2- دوست دارین الان چه خوراکی بخورین؟ (اعم از غذا یا میوه یا  تنقلات، کلا هر چیز قابل خوردن!!)

3- دوست دارین با کی سفر برین؟ ( از فامیل بگیر تاااااا مشاهیر و رفتگان و ماندگان! و خودی و غریبه )

4- دوست دارین کی الان بیاد خونه تون؟

5- دوست دارین یه نفری که ازش بدتون میاد رو با چی کتک بزنین؟!!

6- دوست دارین کی بیاد خونه تون که تا همیشه بمونه؟

7- اگه الان از شما بخوان یه انشا بنویسین، موضوع انشا رو چی انتخاب میکنین؟

8- دوست دارین تا آخر عمر ریخت کی رو نبینین؟!!

9- موش تو سوراخ نمیرفت، ........... (ادامه رو با همون حرفی که انتخاب کردین بنویسین، مثلا اگه حرف شین انتخاب کردین میتونین بگین موش تو سوراخ نمیرفت شوتش کردن رفت

10- دوست دارین با کی بندری برقصین؟ (خواهرا شئونات رو رعایت بفرمایین حوصله دردسر نداریما)

11- اونی که باهاش بندری میرقصین چه رشته تحصیلی خونده باشه؟

12- در مورد این بازی چی فکر میکنید؟

(مراقب جوابی که به این مورد میدین باشین دوستان، من چند لنگه دمپایی دم دستمه ها)

13- اگه یه روز روی آدرس وبلاگ من کلیک کنید و پیام بده چنین وبلاگی پیدا نشد، چیکار میکنین؟ (بمیرم واسه اونایی که حرف خ رو انتخاب کردن، اونا قطعاً خودکشی میکنن)

با تشکر

سلام دوستان خوبم

شب شما بخیر و شادی... من حالم خوبه، شما چطورین؟ جونم براتون بگه من تمام تلاشمو بکار گرفتم که کرونا رو بپذیرم و در کنارش زندگی کنم .. سخت بگیریم سخت میگذره .. میدونین چطوری خودمو قانع میکنم؟ میگم نگین بانو جان! فرض کن برای مدت دو سه سال مجبوری با یک محدودیت جسمی زندگی کنی، مثلا از یک دستت نتونی استفاده کنی، اونوقت چیکار میکنی؟ غیر از اینه که باید با شرایط کنار بیای و سعی کنی به زندگی عادی ادامه بدی؟ اگه سخت بگیری هم اعصاب خودت رو خراب میکنی هم اعصاب خانواده رو .. بخاطر همین سعی کردم با کرونا کنار بیام و فرض رو بر این گذاشتم که قراره دو سه سال وضعیت همینی باشه که الان هست .. چند شب قبل وقتی رفتم که بخوابم روی نفس کشیدنم تمرکز کردم، دم، بازدم، دم، بازدم، و بعد به خودم گفتم آخیششششش چقدر خوبه آدم بتونه براحتی نفس بکشه ها .. کرونا اولین کاری که با آدم میکنه اینه که نفس کشیدن رو سخت میکنه .. خدا نصیب نکنه .. حتی تصورش هم وحشتناکه .. نیست؟ پس ترجیح دادم مثل چند ماه گذشته نکات ایمنی رو رعایت کنم تا بتونم راحت و آسوده نفس بکشم .. هرچقدر هم که این وضعیت طول بکشه ... که البته امیدوارم زیاد طول نکشه ...

روحش شاد مادرم، همیشه میگفت روز بد عمرش کوتاهه... تازه این روزها که روزهای بدی نیستن، فقط یک سری محدودیت هایی داریم که رعایتش میکنیم بخاطر حفظ سلامتی خودمون و عزیزانمون .. شما هم خوب باشین لطفاً .. خوب باشین .. خدا رو شکر که این دنیای مجازی هست که بتونیم با دوستان خوبمون دور هم باشیم که کمتر احساس تنهایی کنیم ..

* خوب حالا یه سوال، اگه قرار باشه از کسی که براتون خیلی عزیزه یه هدیه دریافت کنید، دوست دارین اون هدیه چی باشه؟

* امروز تولد عزیز دل منه که من قربون قد و بالاش برم الهی

تولدت مبارک عزیزززز دلم ... یعنی میاد اون روزی که تو بدونی چقدرررررر برای من عزیزی؟ الهی که عمر طولانی و با عزت از خدا بگیری و زندگیت سرشار از سلامتی و آرامش و برکت باشه دورت بگردم

اینم یه ترانه شاد و نوستالژیک تقدیم به شما عزیزان ...

*بچه گرگ خطاب به پدرش: بابا چرا داریم از دست یه بستنی فروش فرار میکنیم؟
پدر: آدمها ما رو نمیفهمن فِرِدی، اونا هر چیزی رو که نفهمن از بین میبرن، پس بهتره مخفی باقی بمونیم ...

..............
 

*پدر: گوش کن پسرم، بهترین گرگها همیشه تیز پنجه ترین گرگها نیستن، یا تیز دندون ترین، بلکه دریا دل ترین هان، اگه اینو یادت باشه شاید یه روز بزرگترین زوزه کش دنیا شدی...

پسر: حتی بهتر از تو؟

پدر: مقایسه نداریم، فقط بهترین ِ خودت باش ...

آدم گاهی از انیمیشن ها هم چیزهایی یاد میگیره ها ...

چقدر من این خانم شیرزاد رو دوستش دارم ...

نقد فیلم میخواین، فقطططططططط مادربزرگ من

یادمه دوازده سیزده ساله بودم با مادرم و مادربزرگم و خاله هام نشسته بودیم تلویزیون میدیدیم، یادمه یه فیلم وسترن بود. هنرپیشه زن فیلم، بعد از بازگشت از یک سفر چند روزه، به مستخدمش گفت: برو حمام رو گرم کن که شدیداً به یه حمام آب گرم نیاز دارم. بعد نشون داد که خانم توی وان پر از کف دراز کشیده و در حال استحمامه، بعد خانمه بلند شد حوله رو پیچید دورش و از حمام خارج شد .. مادربزرگم یهو لٌپشو چنگ زد و با چندش و انزجار فراوان گفت: ای وااااااااااای ائله اوجور پساب لی پساب لی حامام دان چیخدی، کئوول باااااشینا

( ای واااااااااای همونطور پر از کف صابون از حموم اومدم بیرون، خاااااااک بر سرش)

روحش شاد، عجب زن محکم و مقتدری بود .. وقتی میخواست سفره نهار رو پهن کنه، خطاب به دخترهاش و عروسش میگفت: پاشین غذای بچه هاتون رو بکشین بهشون بدین که میخوام سفره پهن کنم. همیشه معتقد بود اول باید شکم بچه ها رو سیر کرد، بعد نشست سر سفره. اگه کسی بچه اش رو دعوا میکرد یا خدای نکرده میزد، با توپ و تشر بهش نهیب میزد که: به چه حقی بچه رو میزنی؟ مگه اون زورش به تو میرسه؟ عرضه نداشتی بچه بزرگ کنی چرا زاییدی؟ خلاصه که بشدت طرفدار حقوق کودکان بود بخصوص اگه اون بچه ها نوه های خودش بودن ...

روحش شاد، به طرز خاصی کدبانو و خانه دار بود .. اینکه میگم به طرز خاصی، واقعاً به طرز خاصی بود ها !! یه بقچه سفید داشت که کنارش گلهای آبی گلدوزی شده بود، توش پر بود از چادرهای رنگی برای وقتی مهمون میومد، کافی بود یه مهمون بیاد و یه چادر از اون بقچه استفاده بشه تا فردای اون روز تمام چادرها رو بشوره!! گاهی با خنده میگفتم مامان بزرگ بقیه چادرها رو جن ها سر کردن؟!! میخندید میگفت: اولسون بالا گوی سو اییی ورسین (باشه عزیزم بذار بوی آب بده) .. یعنی اگه کسی اشتباهاً با اسفنج مخصوص لیوان و استکان، بشقابها رو میشست، از مادربزرگم کارت قرمز میگرفت و تا مدتی به اون شخص خاطی اجازه ظرف شستن نمیداد!!

از افتخارات نگین بانو همین بس که خدابیامرز ظرف شستن منو قبول داشت!! همیشه هم با مهربونی نگاهم میکرد و میگفت: من ظرف شستن نگین رو قبول دارم. یعنی شنیدن این جمله از طرف مادربزرگ من، معادل بود با اخذ نوبل خانه داری هاااااا یه بار یادمه کلاس اول راهنمایی بودم نهار خونه مادربزرگم بودیم، بعد از نهار به همه گفتم از آشپزخونه برید بیرون خودم تنها میخوام ظرفها رو بشورم هرچی بهم گفتن دست تنها نمیتونی و خسته میشی، قبول نکردم و گفتم نه که نه! میخوام خودم همه شو تنها بشورم!

دستکش هم نبود و مجبور شدم اونهمه ظرف رو با دست بشورم، آشپزخونه اون سر حیاط بود و یه حوضچه سیمانی کوچولو داشت که ظرفها رو توی اون حوضچه میشستیم... ظرفها رو خورد خورد شستم و چیدم توی سبدهای چوبی و یکی یکی آوردم گذاشتم کنار دیوار جلوی آفتاب... خلاصه همه رو شستم و با افتخار تمام، از آشپزخونه اومدم تو اتاق

مادربزرگم با دست زد روی پتویی که روش نشسته بود که یعنی برم بشینم بغل دستش، بعد دستامو با مهربونی گرفت تو دستش و آروم زد پشت دستم و گفت: دختر ببین با دستات چیکار کردی؟ (دستهام بخاطر اینکه زیاد تو آب کف مونده بود چروک شده بود، ما میگیم پیر شده بود، شما چی میگین؟)

بعد اشاره کرد به خاله کوچیکم گفت: برو از تو کمد کرم بردار بیار دستاشو چرب کنم ...

آخ که چقدر دلم براش تنگ شده. کاش بودش ..چقدر مهربون بود ... دلم یه مهربونی از نوع مهربونی مادربزرگها میخواد.. بی چشمداشت و بی قید و شرط ...

مادربزرگ ....

بالا بلند عشوه گر و نقش باز من
کوتاه کرد قصه زهد دراز من

...........

مباحثی که در آن مجلس جنون می‌رفت

ورای مدرسه و قال و قیل مسئله بود


.........

چو لعل شکرینت بوسه بخشد
مذاق جان من زو پر شکر باد
مرا از توست هر دم تازه عشقی
تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

.......

بیا تا قدر یکدیگر بدانیم
که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم
کریمان جان فدای دوست کردند
سگی بگذار، ما هم مردمانیم

........

وصال او ز عمر جاودان به

خداوندا مرا آن ده که آن به

به شمشیرم زد و با کس نگفتم

که راز دوست از دشمن نهان به

..........

گر من به غم عشق  تو نسپارم دل

دل را چه کنم؟ بهر چه میدارم دل ؟

............

جگر شیر نداری سفر عشق مرو

سبزه تیغ در این ره، ز کمر میگذرد

........

ای عروس هنر از بخت شکایت منما

حجله حسن بیارای که داماد آمد

..........

تلخی عمر به شیرینی عشق آکنده است

چه سر انجام خوشی گردش دنیا دارد

عشق رازیست که تنها به خدا باید گفت

چه سخن ها که خدا با من تنها دارد.

..........

عکس دار کردن اشعار خود را به ما بسپارید

ولی خداییش چقدر شعر زیبا خوندیم با هم

سلام دوستان...

اگه ازتون بخوام که بر حسب سن و سال و تجربیاتی که در زندگی دارین، نصیحتی به من بکنین، چه نصیحتی میکنین؟ من خودم همیشه به خودم نصیحت میکنم که: تا جایی که میتونی، زندگی رو سخت نگیر ...

خدا رو شکر که حال عزیزانم خوبه .. خدایا شکرت ...

به زودی میام دوستان ... اینو گوش بدین خیلی قشنگ و شاده ..

میگم هیچ دقت کردین؟

به اینکه وقتی آدم یک اسمی رو میشنوه (بی اونکه طرف رو بشناسه یا دیده باشه) یه تصوّری از اون اسم به ذهنش میاد؟

مثلا وقتی آدم اسم ارسلان میشنوه، ناخودآگاه یه آقا پسر بیست و هفت هشت ساله در ذهنش مجسم میشه با قد بلند، چهارشونه، چشم و ابرو مشکی و موهای پرپشت مشکی که هفته ای سه روز میره باشگاه، روزی هشت تا سفیده تخم مرغ میخوره و اوقات بیکاری تو اتاقش گیتار میزنه و اینستاگرامش رو چک میکنه

یا مثلا وقتی اسم عالمتاج میشنوه، یه بانوی قد بلند و ظریف به ذهنش میاد با موهای جوگندمی که خیلی مرتب بالای سرش جمع کرده، پوست روشن و چشمهای عسلی و ابروهای کمونی باریک داره، ناخنهای دستش کمی بلنده و مرتب و سوهان زده ست اما لاک نداره .. یه رینگ طلایی ساده به انگشت انگشتریشه و یه ساعت سیتی زن قدیمی با بند چرم قهوه ای هم به مچ دستش بسته .. اوقات فراغتش رو به تماشای آلبومهای قدیمی میگذرونه یا به گردگیری قاب عکسهایی که روی شومینه و پاتختی کنار تختش چیده.. عصرها میره تو حیاط خونه قدیمیش و به گلهای باغچه آب میده و مرغ سحر ناله سر کن رو زیر لب زمزمه میکنه...

وقتی آدم اسم جعفر میشنوه، بی اختیار تصور یک مرد با قد متوسط و یه شکم بزررررررگ به نظرش میاد که یه زیر شلواری راه راه و یه رکابی سوراخ سوراخ!! پوشیده ، سرش کم موئه و صورتش رو هم دو سه روزه اصلاح نکرده!! روی پتویی که کنار اتاق دولا پهن شده لم داده به پشتی ترکمن پشت سرش و یه زیر سیگاری چینی گل سرخی پر از ته سیگار جلوشه و یه استکان چای نیم خورده توی سینی با یه قندون استیل هم کنارش

وقتی اسم شراره میشنویم ناخودآگاه یه دختر جوان پر شر و شور به ذهنمون میاد که موهای مشکی و بلند داره و چشمهای درشت و برّاق .. همش در حال خنده و شوخی و جنب و جوشه، صداش کمی جیغ جیغوئه و کلاً ته ِ (!) یک جا نشستن نداره .. مدام گوشی دستشه و در حال حرف زدن و خندیدن با دوستاشه و فقط وقتی گوشی رو میذاره زمین که در حد هسته مرکزی کره زمین داغ شده باشه

اسم محسن که میشنویم یه پسر هفده هجده ساله لاغر اندام به ذهنمون میاد که یه پیرهن ساده کرمی مردونه پوشیده با یه شلوار مشکی پارچه ای و کفش کتونی، شخصیت آروم و ساکتی داره و معمولا سرش تو کتابه.. همش هم تو صف نونه طفلکی، چون برادرش ارسلان هیچوقت حاضر نمیشه بره تو صف نون

لب دریا که نمیتونیم بریم اما لب دریا که میتونیم گوش کنیم

تن بیشه پر از مهتابه امشب ...