نگیــــــــن شیـــــــــــــراز

آقا این که نشد زندگی!

به محض اینکه مسئله ای فکرمو مشغول میکنه، فوری میگم برم بنویسمش تو وبلاگ. یه گربه خوشگل و ملوس تو خیابون میبینم، میگم برم تو وبلاگ ازش بنویسم. یه پشّه بی تربیت تو هوا میپره، میگم برم پریدنش رو تو وبلاگم ثبت کنم، آقوی همساده ماشینشو کج پارک میکنه، میگم هاااااااا این سوژه خوبی میشه واسه وبلاگ!!

نه خداییش اینم شد زندگی ؟!!

شماها چطور ؟ چقدر از مسائل و جریانات روزمره فکرتون رو به این مشغول میکنه که سوژه اش کنید و تو وبلاگ بنویسید؟ و اون سوژه از چه درجه اهمیّتی باید برخوردار باشه که قابلیّت سوژه شدن داشته باشه؟

بنویسید و نگین بانویی را از نگرانی برهانید!!

فکر کنم من اگه یه هفته از وبلاگ و دوستانم دور باشم، سکته هه رو زدم اساااااسی