او که تا پیش از آن ملایــــــــم بود /  بــــی سبب داد میـــــــزد و فــــــــریاد

هــــــــر چه میگفتم او مخالف بود  / گیـــــــر بر خاندان ِ من  میــــــــــداد ! 

می نمود از قیافه ام شِــــــــکو ِه /  میگرفـــــــــــــت از غـــــــذای من ایراد

الغــــــــرض ، خنـــده رفت از لبهاش /  خانه مان شد دگـــر مــــــــلال آباد

......

یک شب آنسان که اُفــتَــــد و دانی / که دیریم دام دارام مبـــــــــارک باد !

(  ماوقع را نمی نویسم ، چـــــــــون /  گیر میده اداره ی ارشــــــــــاد  ) !

مــــــــاه آنهم دقیق یادم نیست  / فَــــــــروَدین بود ؟ شایدَم خـــــــــرداد !

بنشستم کنار او شیــــــــرین /  گرچـــــــــه اسمش نبـــود آق (!) فرهاد !

گفتم :  ای همسر من ، ای خوش تیپ !  /  ای که جانم فدای جانت باد

از چه رو اینچنین پریشانی ؟  /  از چه رو  take you چنین غمبــــــــاد ؟!

ای که شش دانگ ِ من به قربانت /   ای قدت سَرو  و  قامتت شمشـــاد

خود چــــه آمد تو را به سر ، که دگر / نیستی مثل اون قدیمـــــــا شاد ؟ 

.......

ناگهـــــــان خیره شد به چشمانم / در نگاهش چه بود ؟  !! oh my god

چیز داغــــی که سخت می سوزاند /  همچو خورشید ِ نیمه ی مــــرداد

گفت گر فکر شوی خود هستی /  قصــــــــدت ای جان ، اگر بُوَد امـــــداد

دست در دست من بنه تو ز مهــــــر /  همســــــر خویش را بکن داماد !

آری ، او همسری دگر میخواست /   آخ از این ظلم ، واخ (!) از این بیداد

........

شکر ِ ایزد که این فقط شعـــر است ! /  ورنه  گر  آرزو کند استـــــــاد ...

حقّ ِ او را نهـــــــــم کف دستش /  دودمانش همی دهـــــــــــم بر باد !

آورم پیش چشم او فَک و "فا" ...  /  "میل"  و ایضاً تمامی ِ اجــــــــداد !

بعله ! اینجوریاست ! چون پدرم /  نام من ، بی جهت  "نگیــــن"  ننهاد !

...................

توضیح ضروری : میدونم شعر طولانی شده ... شما به بزرگواری خودتون ببخشید ...

من حالا توضیح میدم خدمتتون !

راستش چهار بیت آخر ، اصلاً جزو شعر نبود !

اما از اونجاییکه همسر عزیز تر از جان ، مدتیه وبلاگ منو میخونن ، برای جلوگیری از خطرات

احتمالی (!) چهار بیت آخر به شعر اضافه شد !

چرا که جان تراولتا در کتاب " آداب الاحتیاط فی الحیات النساء" میفرماید :

مرد آخر بین مبارک بنده ایست !

بعله !  اینجوریاست !