| تبليغات | X |
 |
 |
|
| ........ شاد بودن هنر است ....... شاد کردن هنری والا تر ....... |
|
مدّتی قبل ، همســــــــرم ، ناگاه / اتّفــــــــــــــاق بدی بـــــراش افتـــــــــاد
او که تا پیش از آن ملایــــــــم بود / بــــی سبب داد میـــــــزد و فــــــــریاد هــــــــر چه میگفتم او مخالف بود / گیـــــــر بر خاندان ِ من میــــــــــداد ! می نمود از قیافه ام شِــــــــکو ِه / میگرفـــــــــــــت از غـــــــذای من ایراد الغــــــــرض ، خنـــده رفت از لبهاش / خانه مان شد دگـــر مــــــــلال آباد ...... یک شب آنسان که اُفــتَــــد و دانی / که دیریم دام دارام مبـــــــــارک باد ! ( ماوقع را نمی نویسم ، چـــــــــون / گیر میده اداره ی ارشــــــــــاد ) ! مــــــــاه آنهم دقیق یادم نیست / فَــــــــروَدین بود ؟ شایدَم خـــــــــرداد ! بنشستم کنار او شیــــــــرین / گرچـــــــــه اسمش نبـــود آق (!) فرهاد ! گفتم : ای همسر من ، ای خوش تیپ ! / ای که جانم فدای جانت باد از چه رو اینچنین پریشانی ؟ / از چه رو take you چنین غمبــــــــاد ؟! ای که شش دانگ ِ من به قربانت / ای قدت سَرو و قامتت شمشـــاد خود چــــه آمد تو را به سر ، که دگر / نیستی مثل اون قدیمـــــــا شاد ؟ ....... ناگهـــــــان خیره شد به چشمانم / در نگاهش چه بود ؟ !! oh my god چیز داغــــی که سخت می سوزاند / همچو خورشید ِ نیمه ی مــــرداد گفت گر فکر شوی خود هستی / قصــــــــدت ای جان ، اگر بُوَد امـــــداد دست در دست من بنه تو ز مهــــــر / همســــــر خویش را بکن داماد ! آری ، او همسری دگر میخواست / آخ از این ظلم ، واخ (!) از این بیداد ........ شکر ِ ایزد که این فقط شعـــر است ! / ورنه گر آرزو کند استـــــــاد ... حقّ ِ او را نهـــــــــم کف دستش / دودمانش همی دهـــــــــــم بر باد ! آورم پیش چشم او فَک و "فا" ... / "میل" و ایضاً تمامی ِ اجــــــــداد ! بعله ! اینجوریاست ! چون پدرم / نام من ، بی جهت "نگیــــن" ننهاد ! ................... توضیح ضروری : میدونم شعر طولانی شده ... شما به بزرگواری خودتون ببخشید ... من حالا توضیح میدم خدمتتون ! راستش چهار بیت آخر ، اصلاً جزو شعر نبود ! اما از اونجاییکه همسر عزیز تر از جان ، مدتیه وبلاگ منو میخونن ، برای جلوگیری از خطرات احتمالی (!) چهار بیت آخر به شعر اضافه شد ! چرا که جان تراولتا در کتاب " آداب الاحتیاط فی الحیات النساء" میفرماید : مرد آخر بین مبارک بنده ایست ! بعله ! اینجوریاست ! |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1388ساعت 2:17 توسط نگیــن شیــــراز |
|
|
آقا سلام علیکم ! اون اوایل که جوان بودم و جویای نام ، مطالبم رو برای چاپ به دفتر روزنامه میفرستادم ... گاهی هم میسپردم به مسئول انجمن که ایشون برای چاپش اقدام کنن ... بعد میدیدم که هی من منتظر می مونم و هی اشعار آقایونا ! چاپ میشه اما اشعار من میره توی نوبت ... این شد که یه شب شاکی شاکی این شعرو سرودم و دادم به مسئول انجمن و با کمال تعجب دیدم که هفته بعد چاپ شد ! بیخود نیست که قدیمیا میگن : بچه تا گریه نکنه شیرش نمیدن ! ...... شب است و خواب از چشمـــــم پریـــده قلــــــــم بر روی کـــــاغــــــذ آرمیـــــــده قلـــــم بردارم و شعــــــری بگــــویـــــــم کـــــه همتــایش کسی هرگــــز ندیده ! مــــردّد مانــــده ام در نــــــوع شعــــــرم رباعـــی ؟ یا غــــزل ؟ یا که قصیـــــده ؟ ولی افسوس ، شعرم کِی شود چاپ ؟ در آن نشـــــــریه یا در ایــــن جریــــده ؟ ز مــــن ، ای طنــز پردازان ، مرنجیــــــد کــــه هست آزاد اظهــــــار عقیــــــده ! فقــــــط اشعـــــــار مردان چاپ گــــردد علیرغــــم غلطهـــــای عــــــدیده (۱) ! شمـــــا جمعید و مـــــن تنهای تنهــا ! "نگیـــــن" در این میان عضــــو جدیده ! اگر چنـــــــدی نگویم شعــــر ، گویند : "خدا را شکر ، رفت آن ورپریــــــــده" ! ولـــــی ماُیوس می سازم شمــــــا را به طبـــــــــع نارس و شعــــر رسیده ! به بزمی گفت با من ، یک ادب دوست به لحنی مهربان ، آن قد خمیــــــــده "بشارت باد بر تو دختــــــرم ، چون ... خبر* چاپش کنــــــد روی دو دیده " ! ..... ۱- منظور غلطهای چاپی بود بخدا ! * روزنامه خبر جنوب ... ..... چند شب قبل داشتم جدول حل میکردم ، طبق معمول علی اومد کنارم و گفت مامان به منم بگو کمکت کنم ... منم که توی حال و هوای خودم بودم و میخواستم تنها باشم با خودم گفتم حالا یه چیز سخت ازش میپرسم که نتونه بگه و بره دنبال کارش ! خلاصه گشتم و مثل تمام جوینده ها عاقبت یابنده شدم ! من : علی جان ... پا افزار ستور .. علی : چی ؟؟؟؟؟؟؟ من : پا افزار ستور ... علی : پا افزار یعنی چی ؟ من : یعنی کفش ... چیزی که پا میکنن و بوسیله اون میتونن براحتی راه برن ... علی : آهان ... خوب ستور یعنی چی ؟! من : یعنی چهارپا ... مثل گاو ... گوسفند ... پا افزار ستور یعنی چیزی که چهارپایان بعنوان کفش و پاپوش استفاده میکنن ... علی : اِاِ مامان ؟ مگه گاو و گوسفند هم کفش میپوشن ؟!! من : پسر جان تو واسه چی الکی میای میگی مامان منم کمکت کنم ؟ علی : بروووووو بابا تو هم ! شما گاو و گوسفندهاتون هم کفش میپوشن به من چه ؟!! |
|
+ نوشته شده در
شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388ساعت 18:42 توسط نگیــن شیــــراز |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
عجب رسمیه ... رســـم زمـونه .. قصـه ی برگ و ... باد خزونــــه ... میرن آدما ... از اونا فقط ... خاطره هاشون ... به جا می مونه .....
|
|
RSS
|